Huang Ti

AKUPUNKTURA I TRADYCYJNA CHIŃSKA MEDYCYNA

   wersja do druku 
Strona glówna » Teoria tradycyjnej chińskiej medycyny » Zasada Yin  i  Yang » Geneza pojęć Yin i Yang 
Jeżeli chcesz otrzymywać informacje o zajęciach i szkoleniach, podaj swój email:

Geneza pojęć Yin i  Yang

Pojęcia Yin i  Yang są charakterystyczne dla kultury Chin i   sąsiednich krajów, które importowały je z  Chin przed wiekami, czy tysiącami lat. Można zadać pytanie w  jaki sposób i  kiedy pojawiły się te pojęcia?

Na podstawie znajomości historii Chin wiemy, że Yin Yang były obecne w  kulturze Chin "od zawsze". Zanim zaczęto je nazywać, używano już ich synonimów. W  Yijing (I Ching), starożytnej księdze wróżb, która jest podstawą i  fundamentem cywilizacji chińskiej Yin i  Yang były przedstawiane w  postaci przerywanych (Yin) i  ciagłych (Yang) kresek. Cała księga Yijing opowiada o  ewolucji wszelkich bytów, zjawisk i  procesów, jakie istnieją we Wszechświecie. Wszystko, co jest składa się z  najpierw grubszych, potem subtelniejszych, a  wreszcie bardzo subtelnych emanacji i  gier sił Yin i  Yang.
Jak starożytni Chińczycy doszli do takiej precyzji i  subtelności w  opisywaniu swojego życia i  otaczającego ich świata?
Momentem historycznym, w  którym teoria Yin i  Yang mogła powstać było przejście społeczeństwa chińskiego z  okresu życia w  lasach i  w górach, czyli w  czystej, nieskażonej i  "otulającej" ludzi przyrodzie do życia na ogołoconych z  lasów, nagich równinach i  pagórkach w  społeczeństwie rolniczym,
Mieszkańcy lasów, szczególnie w  ciepłym klimacie, pozbawieni są szerokiej perspektywy i  możliwości obserwacji ostrej biegunowości zjawisk. Drzewa góry chronią przed mocnymi zmianami w  nasłonecznieniu i  temperaturze, chronią też przed deszczem. Pogoda jest stabilniejsza. Nie ma wielkich powodzi, bo las w  naturalny sposób wchłania nadmiar wody, nie wtedy kiedy woda płynie już w  korytach wielkich rzek, ale dużo wcześniej, u źródeł małych cieków wodnych z  których te wielkie rzeki powstają.
Na otwartych, bezleśnych równinach jest zupełnie inaczej. Życie ludzi oraz także uprawianych przez nich roślin i  chodowanych zwierząt zagrożone jest ze strony spolaryzowanych sił natury. Upał i  susza (Yang) oraz mrozy, deszcze i  powodzie (Yin) skłoniły ludzi do refleksji nad bigunowością zjawisk i  sił przyrody.
Istniały więc naturalne warunki do zauważenia biegunowości, Niebo/Ziemia, Słońce/Ksieżyc, światło/ciemność, susza/wilgoć i  innych fenomenów układających się w  dualność Yin/Yang.
Do powstania teorii potrzebny był jeszcze jeden czynnik. Ten czynnik, to wielka wrażliwość, umiejetność obserwacji i  zrozumienia przyrody, połączone z  odpowiednią refleksją i  warsztatem filozoficznym.
Tego sposobu myślenia dostarczyli starożytni taoiści, mędrcy z  gór, którzy od wygód cywilizacji miejsko-rolniczej woleli bezposredni kontakt z  przyrodą. Do miast powracali tylko okresowo, aby sprawdzić jakość swojej kultywacji Najwyżzszej Zasady rządzącej światem, czyli Tao.
Zauważyli oni, że przetrwanie w  cywilizacji rolniczej zależy od równowagi Yin/Yang. O  ile mieszkańcy lasów nie musieli troszczyć się i  opiekować roślinami oraz zwierzętami, o  tyle rolnicy byli w  pełni uzależnieni od gry sił przyrody. Każda powódź, czy susza mogły zniszczyć plony i  zapasy żywności, zabić rośliny, zwierzęta, a  nawet ludzi. Dlatego ludzie, aby przeżyć zaczęli coraz bardziej ingerować w  przyrodę. Aby robić to skutecznie musieli bardziej lub mniej spontanicznie lub racjonalnie utworzyć teorie opisujące grę sił przyrody. Podstawową, bo opisujacą dualność sił przyrody była właśnie teoria Yin Yang.